سخنانی از یک دوست

هر چی عطر گل یاسه مال تو هر چی احساسه نیاره مال تو هر چی حرفای قشنگه مال تو هر چی گوشه و کنایست مال من هر چی آهنگه قشنگه مال تو صدای ساز شکسته مال من کوه بیستون با نقشش مال تو همه تیشه و رنجش مال من هر چی آسمون صافه مال تو هر چی ابرای سیاهه مال من هر چی روزای بلنده مال تو یه شب سیاه ابری مال من اون شبای پرستاره مال تو یه دونه ماه و نشونش مال من هر چی دریاست توی دنیا مال تو یه چیکه قطره بارون مال من تموم رنگای عالم مال تو یه دونه رنگ قشنگش مال من دوتاچشمای سیاهم

سلام اميدوارم حالت خوب باشه راستش يه چيزی ميخواستم بهت بگم اميدوارم اينو جدی بگيری آخه اين دفعه با هميشه فرق ميکنه ميخواستم چيزيرو بگم يه چيزی که تا به حال بهت نگفتم ميخوام امروز چيزی رو بگم که تا الان زبانم نگفته ميخوام چيزيرو بگم که تا الان چشمم بهت نشون نداده ميخوام چيزيرو بهت بگم که تا حالا گوشات نشنيده . چيزی که تويه تمومه خونمه . ميخوام داد بزنم ميخوام فرياد بزنم که همه بشنوند . از همون اول که آيدی تو رو ديدم ميخواستم اينو بگم اما نشد هر وقت خواستم بگ

تا وقتي كه تو هستي، تا لحظه اي كه ياد تو در خاطر من جاريست! تا زماني كه دستهاي گرمت همراه دستاي خسته اي منه! تا وقتي كه نگاهت تنها پناهگاه و تكيه گاه نگاه سرگردان منه! تا زماني كه تو همسفر جاده زندگي من هستي! تا وقتي كه شونه هاي تو امن ترين جاي دنياست براي من! من زنده هستم!

|+| نوشته شده توسط محمدرضا.ر در جمعه سی ام فروردین 1387 و ساعت 0:37 |